|
به نام دوست
کاشکی یه جایی یه بندی بود که وقتی می کشیدیمش نشان دهندهء آمادگی ما برای مرگ بود و وقتی چند دفعه بخصوص کشیده میشد می مردیم
حالا اصلا کی معنی آمادگی برای مردن رو می دونه
پ.ن: احتمالا دفعهء آخر رو هرگز نمی کشیدیم. + نوشته شده توسط تنها در شنبه نهم شهریور 1387 و ساعت
11:51 |
به لجن کشیده شدن یک رابطه استفراغ مربای دوستی
و مرگ مسائلی هستند که این روزها عمیقا به آنها فکر می کنم + نوشته شده توسط تنها در پنجشنبه بیستم تیر 1387 و ساعت
0:23 |
هو المحبوب
سفری برای دل نامنتظره ای دیگر گذران ثانیه ها و حرکت مقصد همین جاست طپش اسرار و مظهر جریان عظمت بلندی ها تغییرات گاه به گاه محبت پنهانی برای آرامش فهم تفاوتها همیشه پای کلمه ای در میان است «سرایت» خودنمایی می کند تلاش برای بازگشت نفسهایی که شنیده می شوند افکاری که اذهان را مشغول ساخته اند و بعد پایان + نوشته شده توسط تنها در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387 و ساعت
11:49 |
به نام حضرت دوست
لحظات که تلمبار می شوند سالها که می گذرند هر بار این دو کلمه ی مغموم بیشتر شنیده می شوند (هی روزگار) با آهنگی خاص از میان لبانی آشنا هی روزگار چه کردی با آدمها؟ آدمها چه کرده اند با تو؟ پایان تو کجاست؟ گریزی نیست از گذر روزهایت پس می گذریم
+ نوشته شده توسط تنها در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 و ساعت
21:37 |
هو المحبوب
آبگیر دلم آرام گرفته امواج کوچ کرده اند پرنده ی نگاهت را روانه ساز تا پناهش دهم این آشیانه ی توست پ.ن: سال نو پیشاپیش مبارک + نوشته شده توسط تنها در یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 و ساعت
22:48 |
هو المحبوب عاشقم می کنی مجنونت می شوم نگاهم می کنی درد می شوم صدایت می کنم پژواک صدا فراموشی، زندگی در سکوت تجربه هرچه تلخ تر اثرش بیشتر پنجره های ذهن بسته کلمات گم می شوند و در سردرگمی کلمات هیچ مفهومی خلق نخواهد شد چه حکمتی است در کلمهء فراموشی وقتی خودنمایی می کند به یاد تجربه ای می افتم که تصمیم داشتم فراموشش کنم اما نشد این بار عاشقم کردند چرا پنجره ها باز نمی شوند؟ + نوشته شده توسط تنها در یکشنبه دوازدهم اسفند 1386 و ساعت
23:31 |
به نام حضرت دوست
آدم برفی حیاط ما چهره عوض کرده است برف روی چشمانش را پوشانده از امروز دنیا را طور دیگری خواهد دید با چشمانی بسته و لبانی یخ زده قادر به محبت کردن نیست چون می اندیشد گرمایش پایان زندگی است ذوب می شود چقدر شبیه آدمهای خاکی شده است
+ نوشته شده توسط تنها در دوشنبه هشتم بهمن 1386 و ساعت
23:24 |
به نام حضرت دوست
می گویند عشق به اراده نیست، من اما اراده ی عاشق شدن دارم می خواهم عاشق شوم، رنج بکشم، ذوب شوم، نیست شوم این رنج عشق است که ثمر می دهد رنجی که با لذت قرین است من را شگفت زده می کند می خواهم حرکت کنم به سویت برای تو نه اما برای خودم می خواهم مرگ را تجربه کنم قبل از مردن می خواهم واقعی باشد همه چیز زندگی می خواهم به خواست تو باشم هیچ نخواهم + نوشته شده توسط تنها در دوشنبه هفدهم دی 1386 و ساعت
19:11 |
هوالمحبوب
اسلام با کلمات، قرآن است با انسانها، امام و با حرکات، حج
برگرفته از کتاب حج دکتر شریعتی پ ن: پیشنهاد می کنم حتما بخونیدش + نوشته شده توسط تنها در پنجشنبه بیست و دوم آذر 1386 و ساعت
1:14 |
به نام خدا
بازی کلمات در ذهن و خلق جملات اندوهگین بودن همپای دریا هجوم دلتنگی و بالاخره انتظار منتظر گذر ثانیه ها، شمارش نفس ها، نگاههای پرمعنا سخنانی که هرگز گفته نخواهند شد جز با نگاه لبخندی گنگ در میان آوار غم و بعد باز هم انتظار به دلتنگی خوش آمد گویی باز هم با نگاه و حالا مکث کلمات و مرگ جملات
+ نوشته شده توسط تنها در سه شنبه بیست و نهم آبان 1386 و ساعت
23:11 |
|
درباره وبلاگ
|
